Częsty kłopot z żonami wielogwiazdkowych generałów taki jest, że typowani w wieku 24-26 lat do szybkiej ściezki awansowej młodzi oficerowie obok służby ojczyźnie mają też bardziej przyziemne potrzeby. Potem: awansują, szkolą się, zdają kolejne egzaminy, zaliczają akademie wojskowe w kraju i zagranicą, dowodzą, politykują, mądrzeją albo głupieją, słowem - nabierają doświadczenia, rosną.
One rzadziej rosną tak wysoko, jak oni. Zwłaszcza na początku, w odległych wysokim aspiracjom garnizonach.
Potem oni umierają a one, przynajmniej jedna, chciałaby pożyć. Ale, niemądra, zaufała IPN. Jakby o wcześniejszej aktywności tej wielce zasłużonej dla polskiej niepodległości instytucji nie słyszała. A oni, prokuratorzy z IPN, patrioci, dbali o grosz publiczny pomyśleli sobie: po co płacić, jak można pójść i wziąć. Poszli i wzięli. Bez kasy dla wdowy.
I jeszcze zanim oczyścili wdowie komody pobiegli do telewizji pochwalić się swoją robotą.
Swoją drogą, czy kiedyś ci, co kiedy była potrzeba i możliwość cokolwiek z niewielkim tylko narażeniem swojego własnego interesu dla kraju zrobić nic nie zrobili, a dzisiaj tworzą instytuty narodowego plucia oprzytomnieją?
