Facebook

Gruwelijk. Dat is de moord op de Franse leraar Samuel Paty. Een onderwijzer die wordt onthoofd omdat hij zijn leerlingen leert over de vrijheid die wij kennen. Een vrijheid die niet voorbestemd is voor enkelen, maar een vrijheid die ons allemaal toekomt. Vandaag staan we in de Tweede Kamer hierbij stil en herdenken we Paty.

Het past ons om bij deze gruwelijk laffe daad stil te staan. Maar na het stilstaan is het ook verstandig om na te gaan hoe we deze vormen van extremisme in onze samenleving aan kunnen pakken. En hoe we onze docenten kunnen ondersteunen met het belangrijke werk dat zij in de klas doen. Deze week zag ik de documentaire die Sinan Can maakte met de titel 'Staatsvijand nummer 1', waarin Sinan in gesprek gaat met Samir A., een van de beruchtste jihadisten in Nederland. Bij het zien van de documentaire wordt opnieuw duidelijk hoe vervreemdend sommige denkbeelden zijn en hoe belangrijk het blijft om onze vrijheid uit te dragen én te beschermen. We leven in een vrij land waarin iedereen zijn of haar mening mag hebben, maar ook altijd binnen de grenzen van onze rechtsstaat. Ga je daar overheen, dan word je aangepakt. Onder andere op initiatief van de SP is de parlementaire ondervragingscommissie 'Ongewenste beïnvloeding uit onvrije landen' afgelopen periode aan de slag geweest. Uit deze verhoren kwam ook duidelijk naar voren dat ingrijpen niet gemakkelijk, maar wel nodig is. Haatpredikers moeten we aanpakken en de buitenlandse financiering van extremistische religieuze organisaties in ons land moet stoppen.

Jarenlang heeft de segregatie in ons land door rechtse politiek toe kunnen nemen. Op het gebied van wonen, werk en onderwijs. Denk aan buurten die steeds eenzijdiger worden, omdat woningen voor bepaalde groepen in de samenleving niet meer te betalen zijn. Maar ook aan de wijkagent die steeds meer uit de wijk is verdwenen. Denk aan de eenzijdige scholen omdat artikel 23 het nog steeds mogelijk maakt om bepaalde leraren of leerkrachten op een school te weigeren. We zien de tweedeling en armoede groeien in plaats van afnemen. En dat is zorgelijk. Natuurlijk omdat iedereen het recht heeft op eerlijke kansen voor de toekomst, maar ook omdat niet langer geloven dat de vrijheden die wij hier hebben ook voor jou weggelegd zijn, en niet langer het perspectief op een beter leven zien de voedingsbodem kan zijn voor vervreemding, voor extremistische opvattingen en uiteindelijk zelfs voor afkeer van onze vrije samenleving. Dat moeten we altijd zien te voorkomen. Samenleven betekent samen wonen en samen naar school.

Laten we onze leraren steunen. Juist omdat zij degenen zijn die jongeren perspectief kunnen bieden. Door ze kleinere klassen te geven, waardoor er meer tijd en aandacht is voor een goed gesprek met leerlingen. Door een einde te maken aan scholen die je kunnen weigeren niet om wat je doet, maar om wie je bent. En leraren moeten kunnen rekenen op bescherming als extremistische familieleden van leerlingen hen bedreigen. De vrijheid is van ons allemaal, daar doen we geen concessies aan.