Facebook

Zojuist zijn Murat en ik geland. Wat ben ik ontzettend blij dat hij vrij is gesproken en we hem mee naar huis hebben kunnen nemen. Terug naar zijn kinderen, zijn familie, zijn land en natuurlijk de gemeenteraad van Eindhoven.

De afgelopen twee dagen waren heftig en ik ben erg onder de indruk van wat ik tijdens mijn korte bezoek aan Turkije heb gezien en gehoord. Veel Turken moeten vrezen voor hun vrijheid en hun veiligheid omdat je mening geven in Turkije al snel uitgelegd kan worden als propaganda maken voor een terreurorganisatie. Onder die noemer worden op dit moment tienduizenden mensen vervolgd.

In Antalya sprak ik met een aantal politici en advocaten. De politici van de Turkse partij HDP vertelden dat veel van hun collega’s in de gevangenis zitten, waaronder maar liefst 10 van hun landelijke, dus door de Turkse bevolking gekozen, parlementsleden. Ze hadden net een congres achter de rug waarop ze een nieuw bestuur hadden gekozen want het complete vorige bestuur zat inmiddels in de gevangenis. Net als het bestuur dat daarvoor was gekozen.

Tijdens mijn ontmoeting met een Turkse mensenrechtenorganisatie sprak ik onder andere met een arts. Hij was, net als veel van zijn collega’s, geschorst omdat hij een petitie voor vrede had ondertekend. Zijn paspoort had hij ook in moeten leveren. Dit is al schokkend, maar hij vertelde dat zijn complete familie als straf ook hun paspoorten in had moeten leveren. De advocaten vertelden dat hun werk onmogelijk wordt gemaakt. In Turkije worden advocaten op grote schaal vastgezet en vervolgd, enkel en alleen omdat hun cliënten verdacht worden van banden met een terroristische organisatie. De advocaten die deze mensen verdedigen zijn hierdoor dus automatisch ook zelf verdacht. Dit is een fundamentele schending van de rechtsstaat. Vaak gaat het dan om berichten op Twitter of Facebook waarin kritiek wordt geuit op de Turkse regering of waarin opgeroepen wordt tot vrede. Dingen die wij in Nederland gelukkig doodnormaal vinden en onder de vrijheid van meningsuiting vallen.

Ik ben geschrokken van de vele verhalen van mensen over de sterke repressie vanuit de Turkse overheid richting haar inwoners. Maar bovenal ben ik erg onder de indruk van de moed en het optimisme van de Turken zelf, die ondanks deze moeilijke situatie er niet over peinzen om de strijd te staken. De recente uitslag van de verkiezingen in Istanbul geeft de mensen hoop. Als men samen opstaat dan is het mogelijk om de huidige macht te verslaan.

Hopelijk is de vrijspraak van Murat ook een steuntje in de rug van de andere politieke gevangenen in Turkije. In het bijzonder de Nederlanders die Turkije niet uit mogen of zelfs in de gevangenis zitten omdat ze hun mening hebben gegeven. Over drie weken staat een Nederlandse vrouw uit Rotterdam voor de Turkse rechter. Zij zit, samen met haar negen maanden oude baby, al een tijd vast in de gevangenis van Turkije. We zijn blij dat Murat vrij is, maar onze internationale solidariteit en strijd zal nog volop nodig zijn.

Op de foto met Murat, zijn broer Firat en de advocaten 👇